Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok XIII; No 2958

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

   

Jedno zdumienie dziennie...

 
.
 

Montalcini - najstarsza noblistka.

Kilka dni temu Dr Rita Levi Montalcini obchodziła swoje 103-lecie urodzin. Dostojny wiek i zachowana przy tym sprawność umysłu budzi zdumienie, a sama uczona wiąże to z przedmiotem swoich badań. Urodziła się w roku 1909 we włoskiej, żydowskiej rodzinie w Turynie. Mimo oporów ojca studiowała medycynę i ukończyła studia w r. 1936. Niestety, jej praca zawodowa została wkrótce przerwana. Jako należąca do rasy podludzi straciła pracę po dojściu do władzy Mussoliniego. Nie przerwało to jednak jej pracy naukowej. W swojej sypialni zorganizowała małe laboratorium i zajmowała się rozwojem włókien nerwowych w embrionach kurcząt. Jak tylko nadarzyła się okazja, po ucieczce do Florencji pracowała jako pielęgniarka, zajmowała się głównie chorobami zakaźnymi uciekinierów, co było wtedy palącym problemem. Zaraz po wojnie otrzymała półroczne stypendium w USA, ale jej pobyt przedłużył do trzydziestu lat wytężonej pracy nad czynnikiem wzrostowym komórek nerwowych. Twierdzi, że wynikom pracy zawdzięcza swoją długowieczność i umysłową aktywność. Wykryła wraz z współpracownikiem substancję białkową odpowiedzialną za wzrost i czas aktywności neuronów (NGF - nerve growth factor). Odkrycie nastąpiło w roku 1951, a w roku 1986 otrzymali wspólnie nagrodę Nobla. 
Substancję tę sama zażywa do dziś w postaci kropel do oczu. 


[w roku 2008]

Badania jej to poważny przyczynek do schorzeń rakowych, choroby Parkinsona i Alzheimera. 
Odegrała ważną rolę w rozwoju nauki włoskiej. Była dyrektorem Instytutu Biologii Komórki w Rzymie zajmując równocześnie stanowisko profesorskie na Uniwersytecie w Saint Louis, USA. Niezwykłą jest też rzeczą, że w roku 2005, mając 96, lat założyła Europejski Instytut Badania Mózgu gdzie do dziś pracuje naukowo. Miała także czas na działalność społeczną jako aktywistka ruchu obrony praw cywilnych, a w uznaniu jej działalności została w r. 2001 dożywotnim Senatorem Republiki Włoskiej. 
Mimo sędziwego wieku - jest najstarszą noblistką w całej historii nagród Nobla - uczona jest optymistką. Jej dewiza życiowa - "patrzę w przyszłość". 
Zajmująca jest jej wypowiedź w sprawie śmierci. "Nie obawiam się śmierci, najważniejszy jest przekaz jaki po sobie zostawiasz. To jest nieśmiertelność."
Ważny to przekaz dla wszystkich uczonych i nauczycieli. 

[QZE09::090];[QEQ13::113]
w sieci 22.4.2012; nr 2058

 

 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

  Site Meter