Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok XIII; No 2955
Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

a

 

 

.

 

 

 

Jedno zdumienie dziennie..

.
 

Potwór sprzed 200 milionów lat zasiedlony w mieście Auckland! 
(cz. 2 - uczniowie i ochotnicy)

Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że w ochronie gatunkowej zwierząt i roślin endemicznych działają bardzo liczne grupy ochotników zarówno białych jak i Maorysów. W ostatnim uroczystym przeniesieniu grupy gadów udział wzięli też starsi (kaumatua) z Ngati Wai z terenów północnych. W pewnym sensie był to dar tamtego plemienia dla Auckland, co podkreślono w czasie uroczystości.
W zatoce Hauraki stworzono park morski (Hauraki Gulf Marine Park). Motuihe to druga wyspa zasiedlona przez tuatarę. Pierwsza wyspą w tym parku morskim była Tiritiri Matatangi (nieco dalej od miasta - 45 min promem). 
Wyspy są dokładnie pilnowane, nie znaczy jednak, że niedostępne. Są tu miejsca kampingowe, stanowiska barbeque, przystań. Wizytujących zobowiązuje się do sprawdzania czy w łodziach, kajakach czy sprzęcie nie przywloką jakichś niepożądanych gości, a przywożone towary muszą przechodzić fachową kontrolę i otrzymują specjalne oznakowanie.  
Wytrzebienie zajęcy pozwala na hodowlę endemicznych roślin, głównie drzew w specjalnych szkółkach. Od lat prowadzi się akcję zadrzewiania wyspy miejscowymi gatunkami. Dlatego trzeba było wytrzebić zające. Tutejsze rośliny-endemity nie mają mechanizmów obronnych przed roślinożernymi ssakami, nie mają gtoźnych trucizn czy kolców. 
Do teraz zasadzono już 350.000 drzewek i corocznie produkuje się 55.000 sadzonek w tutejszych szkółkach do rozprowadzania na inne wyspy. Łącznie przez te lata aż 10.000 ochotników brało udział w akcji zadrzewiania. Kiedyś 350 ochotników tylko w przeciągu jednego dnia wysadziło 22.400 drzewek. 
Szczególnie cenny jest udział młodzieży szkolnej. Kilka tygodni przed przeprowadzką 160 uczniów szkół w Kelston sadziło drzewka. Przez kilka godzin posadzili 680 takich drzewek jak wharangi, karamu, cabbage tree, harakeke, taupata, puriri, houpara, ngaio, mahoe, manuka and karaka (darujmy sobie nazwy łacińskie, zupełnie zresztą nie kojarzące się z niczym po europejskim szkoleniu). Dzieci mają wspaniałą zabawę, uczą się przyrody, a przede wszystkim mają świadomość spełniania pożytecznej roboty, o co teraz w szkole coraz trudniej..

Nie ma nic bardziej uzdrawiającego, jak osobiste zapoznanie się z tuatarą.

[QZE09::086];[QEQ13::034]6,7
w sieci 16.4.2012; nr 2954

 
.

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane do publ. R. Antoszewskiego)

  Site Meter