Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok XIII; No 2885

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

Jedno zdumienie dziennie...

 

.

Telewizja dla pająków.

O tym, że zwierzęta uczą się z obserwacji pobratymców wiedziano od dawna. Mówią o tym nawet odwieczne bajki ludowe. Zanotowano 'pobieranie nauki' z obserwacji u kotów i psów, a także u ptaków i ryb, no i oczywiście u naczelnych. Fama głosi, że i ludzie uczą się na błędach innych, choć co do tego można mieć wątpliwości. W warunkach naturalnych ptaki czy naczelne potrafią uczyć się także z zachowania zwierząt innych gatunków i wyciągać informacje o zagrożeniu czy źródle pokarmu. Ostatnio do grona 'wzajemnej edukacji' dołączono pająki. 
Omawiane już poprzednio skakuny, pająki o bardzo dobrym wzroku, rozbudowanym zmyśle słuchu, a przede wszystkim o bardzo dużych mózgach uczą się skutecznego rytuału zalotów z obserwacji pobratymców czasie zdobywania dostępu do samicy. Niewłaściwe zaloty mogą skończyć się dla zalotnika w żołądku samicy, zamiast tam gdzie trzeba. Zaloty skakunów polegają na tąpnięciach z właściwym rytmem i nasileniem. 
Dla sprawdzenia tej sprawy skonstruowano dla skaunów specjalne minitelewizory, na ekranie których pokazywano rytuał skutecznych zalotów. Telewizory umieszczone w polu widzenia skakunów natychmiast wzbudziły ich zainteresowanie. Podchodziły do ekranu - 

potem cofały się jakby dla przemyślenia, podbiegały do innego ekranu, trenowały tąpnięcia. 

Obserwacja telewizyjna odnosiła skutek. 
Okazało się jednak, że taniec zalotny na podstawie obserwacji telewizyjnej usprawniały tylko pająki, które wychowały się w warunkach naturalnych, gdzie dowiedziały się co to znaczy taniec zalotny. Skakuny wyhodowane w laboratorium, nie mające tego rodzaju doświadczenia, z telewizji się nie uczyły. 
Krótki film ilustrujący przebieg eksperymentu zobaczyć można pod adresem:

http://www.youtube.com/watch?v=2Dy8guqVxUI&feature=youtu.be

Patrzeć można do upojenia...

[QZE09::08];[QEQ04::233]
w sieci 11.1.2012; nr 2885


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

  Site Meter