Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok XI; No 2591
Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

a

 

 

.

 

 

 

Jedno zdumienie dziennie..

.
 

Chodzący nietoperz i bezskrzydła mucha. 
(Mystacina tuberculata i Mystacinobia zelandica)

Krótkoogoniasty nietoperz Mystacina tuberculata, oprócz faktu że występuje tylko w Nowej Zelandii, na jeszcze dwie cechy bardzo specyficzne i niezwykłe dla nietoperzy. Jak wiadomo nietoperze są od fruwania, a nie od spacerowania. Ale nie tak jest z tym krótkoogoniastym. Ma w pełni wykształcone i funkcjonujące skrzydła, ale ma też sprawne nogi i zupełnie dobrze radzi sobie na ziemi jak i w powietrzu, nie ma też kłopotu ze startem do lotu z ziemi. Są tylko dwa gatunki takich uniwersalnych nietoperzy na świecie. Jak widać też, ma bardzo sympatyczny wyraz twarzy.

Jest jeszcze druga cecha tego niezwykłego stworzonka. Otóż żyje on w bardzo bliskiej symbiozie z muchówką bezskrzydłą Mystacinobia zelandica (Diptera). Mała ta muszka (3 mm)  występuje tylko w miejscach gniazdowania nietoperzy krótkoogoniastych, przy tym jej aparat gębowy nie jest wyposażony w kłujkę jak u innych much bezskrzydłych. W jej przewodzie pokarmowym nie znaleziono krwi nietoperza, ale pyłek roślin którymi żywi się nietoperz (np rewarewa). Jest to więc typowy koprofag zadawalający się odchodami nietoperzy (guano). Spełnia w ten sposób ważną rolę oczyszczania miejsc gniazdowania nietoperzy. Posiada długie, pajęcze nogi (ale tylko 6, nie osiem!) bardzo przydatne do czepiania się do nietoperzowego futerka. A czepianie to jest niezbędne zarówno dla nietoperza jak i dla muchówki. Kiedy nietoperze zmieniają miejsce gniazdowania, zabierają ze sobą w futrze koprofagicznego symbionta i sielanka trwa dalej w nowym miejscu zamieszkania. 

[QZE07::165];ART45-M-038,15;[QEP90::004]
w sieci 29.11.2010; Nr 2591

 
.

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)

  Site Meter