Seria poetycka; Polish poetry (English translations) ISSN 1176-7545; rok XI; No 2417

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

 

 

.
Mieczysław Jastrun

(1903 - 1983)

Osaczenie

Ciężko wokoło swej osi obraca się dzień.
Idzie za mną, grozę za oknem wietrzący, mój cień.
Sto razy wokół, wokoło okrążam stół,
niebo porywa mnie w górę, ziemia ściąga mnie w dół.

Zazdroszczę nieruchomości przedmiotom. Wzdłuż,
wszerz i w głąb trwają, ani ich rusz!
Wparła się na nich siła ciążenia, jak pień,
wynikająca z ziemi, przenikająca w rdzeń.
Kurz na nich osiadł, spokojnie mogą czekać sto lat,
Czas na nich spoczął, w czterech ciszach zatrzymał się świat.

A ja, a ja, jak się męczę! Nieubłagany kąt
darmo przecinam krokami. Nie wyjdę stąd.

Entrapment

Creaking upon its axis the long day rotates,
my shadow dogs my footsteps; and dread, outside, waits.
I walk around the table, hundred times walk around,
heaven pulls me towards it, the earth pulls me down.

I envy dead things’ inertia, o how objects last!
Across, straight or downward, unmoving, moored fast!
Gravity weighs them down, like a stump with its roots
grabbing at earth, permeating them through.
Dust settled on them – they safely can wait ages more.
on them time settled, the world stopped in silences four.

While I, o, how I suffer! – Cut the corners in vain, -
inexorable corners! I shan’t leave here again.

translated by:

Marcel Weyland (Sydney)
marcel.weyland@bigpond.com

[QZM04::051]; No 2417; w sieci 15.5.2010


 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

  Site Meter