Szabla Tempskiego. 

Gustaf von Tempsky, awanturnik, artysta, pisarz, a przede wszystkim wojak polskiego pochodzenia, dowódca oddziału zwanego 'Von Tempsky’s Rangers' zginął w walce z partyzanckimi oddziałami maoryskimi Hauhau dowodzonymi przez Te Kooti. Działo się to w 1868 w Taranaki pod Te Ngutu-o-te-manu.  Maorysi wysoko cenili odwagę Tempskiego i uhonorowali go rytualnym stosem, a trzeba przypomnieć, że najczęściej zabici wrogowie byli rytualnie zjadani. 
Na wyposażeniu armii brytyjskiej owych czasów była, obok pistoletów i karabinów, też broń biała - szpada, po naszemu byłaby to szabla. Legenda mówi, że szpadę Tempskiego przejął jeden z wojowników Hauhau i po jego śmierci złożono ją wraz z nim do maoryskiego grobu. Wielka przyszłość oczekuje tego, kto tę szablę znajdzie. 
Warto tu dodać, że o ile w czasie wojen maoryskich i wiele lat potem von Tempsky był postacią bohaterską, jego imieniem nazywano ulice (m. in. jest taka w Hamilton), to obecnie nastąpiła ogromna degrengolada jego sławy. Uważany jest za rasistę i wroga Maori. 
W istocie rzeczy szanował i wysoko cenił Maorysów, dał rzeczowy opis ich życia zarówno w słowie jak i w malarstwie. Historia jest przewrotna. 
Załaczony fragment obrazu pędzla Watkinsa przedstawia w sposób nieco wyidealizowany ostatnie chwile Tempskiego. Oczzywiście w buszu Tempski nie był ubrany jak angielski urzędnik..  

QZC01-046;TZE02-198;BAB3014p927