QZC001036 Cordyceps

Subtelności tatuażu.

Tatuaż dla ludów Pacyfiku to prawie jak ubranie. Uważano, że współplemieniec bez tatuażu jest nagi i wstyd się było pokazywać w miejscach publicznych. Szczególną rolę odgrywał w życiu Maorysów, gdzie, oprócz roli estetycznej i magicznej, mówił o pozycji społecznej 'nosiciela', notował jego przeszłość i pochodzenie i przez dlugi czas już po zetknięciu się z kulturą europejską motywy graficzne tatuażu stanowiły podpis wodzów wchodzących w układy formalne i legalne z kolonistami.
Oczywiście odpowiednio wytuatuować mogli tylko specjaliści, powstała cała technologia tatuowania z rytuałem i skomplikowanym warsztatem.
Kluczową rolę odgrywała jakość barwnika. Wśród wielu recept najbardziej wymyślna wydaje się być procedura z zastowaniem rzadkiego dosyć grzyba.
Otóż Maorysi zbierali przetrwalniki grzyba pasożytującego na poczwarkach pasożytów warzyw, krewniaka naszego sporyszu - Cordyceps Robertsii (rząd Clavicipitales, klasa Euascomycetes). Grzyb ten mumifikuje poczwarkę pod ziemią i po pewnym czasie wytwarza nad ziemią przetrwalniki, które zbierane były przez fachowćow, spalane, proszkowane i mieszane z wodą stanowily odpowiednia miksturę do tatuowania. Nie da sie określić jakie to specjalne zalety miały spalone przetrwalniki. Być może był w tym jakiś sens magiczny. W niektórych krajach azjatyckich grzyb wraz z poczwarką jest podaje się w restauracjach jako bardzo wyszukane i drogie danie dla bogatych smakoszów.
Na załączonej fotografii okazu zielnikowego ze zbiorów nowozelandzkich widać zmumifikowaną poczwarke oraz okazały przetrwalnik.

QZC01036;QIL80-017/139