.

Jedno zdziwienie dziennie - ...


Słoń skandynawski. 

Wpadła mi w ręce dosyć dobra reprodukcja mapy świata 'Carta Marina Navigationa', której oryginał opracował i wydal w 1516 słynny niemiecki kartograf pracujący we Francji Martin Waldseemueller (1470 - 1518, czasem podpisujący się też Waltzenmueller, albo z grecka Hylacomylus). Mapa jest pięknie ilustrowana, ówczesnym zwyczajem urozmaicona malunkami charakteryzującymi poszczególne regiony geograficzne.  Setki takich malunków widać na mapie, wszystkie umieszczone sensownie, zgodnie z ówczesną wiedzą o świecie - a to król, a to nadzy czarni mieszkańcy, a to ludożercy ulokowani poprawnie w Ameryce Południowej, widac sylwetki miast, katedry, zamki. 
W górnej części mapy, nad Polska, w miejscu gdzie teraz jest Finlandia czy ogólniej Skandynawia widać, ni mniej ni więcej, tylko .. słonia. Drugi słoń, nieco mniejszy, umieszczony jest w Południowej Afryce gdzieś w jakimś zagmatwanym nieco dorzeczu. 
Skąd słoń w Skandynawii? Ano, sprawa jest stosunkowo prosta. Nasz sumienny geograf umieścił słonia tam, gdzie rzeczywiście kiedyś żył jego pobratymiec - olbrzymi mamut. Ale mamuty wymarły kilka tysiącleci przed Waltzenmuellerem. Wymarły, to fakt, ale miejscowi ludzie ciągle raczyli się ich mięsem. W siedemnastowiecznej Moskwie można było czasem uraczyć się mamucim kotletem. Oczywiście były to mamuty przechowane w lodzie na Syberii i sprowadzane na specjalne życzenie dworu. Mamucie mięso o podobnym pochodzeniu do niedawna jeszcze spotykane było na dalekiej północy, także amerykańskiej i lapońskiej. Nic dziwnego więc, że badacze uważali mamuty-słonie za mieszkańców dalekiej północy. 
I jeszcze sprawa mamuciej trąby. Ominięcie jej na malunku znów świadczy o niezwykle poprawnej informacji kartografa. To właśnie trąby najszybciej niszczone były śnieżną nawałnicą i ewentualnym rozmrażaniem. Nic więc dziwnego, że trąba tego mamuta jest taka mizerna. 

QZC00-080;QCP05071\40\18

 

 


witrynę prowadzi
(C) R. Antoszewski

Titirangi, Auckland, Nowa Zelandia

antora@ihug.co.nz

luty 2002
v.2

Site Meter