.

Jedno zdziwienie dziennie - ...


Puchar - monitor trucizny.

W czasach, kiedy trucizna była zasadniczym narzędziem politycznym w dynastycznych i partyjnych rozgrywkach, uciekano się do różnych sposobów, żeby truciznę wykryć lub zneutralizować. Wiadomo, każdemu, a politykom w szczególności, życie jest miłe.
Najpewniejszym sposobem było przed spożyciem czegokolwiek, przetestować pokarm na służbie lub na kompanie. Stąd te różne zwyczaje wzajemnego podawania sobie pokarmu z jednej miski, trącanie się kieliszkami, żeby zawarość kielichów wymieszała się choć częściowo, itp. Nie zawsze można sobie było jednak pozwolić na takie testy, stąd uciekano się do różnych środków magicznych. Wierzono, że puchar zrobiony z rogu jednorożca jest niezawodnym monitorem trucizn w napojach i pokarmach. Puchar pocił się i zmieniał kolor, jak tylko napełniony został napojem zawierającym truzciznę.
Dzięki tej właściwości  za rogi jednorożca i wyrobione z nich puchary płacono olbrzymie sumy, a bogato zdobione puchary przechowywano w najbardziej strzeżonych skarbcach. 
Car Iwan Groźny (1530 - 1584), który miał wiele powodów by bać się trucizn zapłacił za puchar jednorożcowy 70.000 marek sterlingów (sic), który nabył od słynnej rodziny Fuggerów w Augsburgu. Królowa Elżbieta I (1533 -1603) miała w swoim skarbcu róg, który oceniano na 100.000 funtów szterlingów, suma na owe czasy olbrzymia. Jeszcze w 1789 na dworze francuskim Ludwika XVI (1754 - 1793) używano rogi jednorożca do wykrywania trucizn.

Dowodów na to, że jednorożec był specjalistą w ocenie jakości wody jest mnóstwo - w sztuce z najróżniejszych okresów. Ot, choćby załączona rycina, na której najgróźniejsze nawet zwierzaki jak lew czy dzik grzecznie czekają na werdykt jednorożca, który rogiem swoim dokonuje ekspertyzy. Rzecz jednak w tym, że nie ma dowodów na to, że jednorożec kiedykolwiek istniał..

No i wszystkie drogocenne puchary były, często bardzo misternym, ale tylko falsyfikatem.

PCN20-100

 

 


witrynę prowadzi
(C) R. Antoszewski

Titirangi, Auckland, Nowa Zelandia

antora@ihug.co.nz

styczeń 2002
v.2

Site Meter