|
|
|
|
|
|
||
|
|
|||
|
Wierne płomienie Przedruk z oryginału odbitego w Tłoczni
|
|||
|
TOBIE, żołnierzu, poświęcamy te wiersze. Tobie, który odwiecznie jesteś sercem Polski: Tobie, któryś ginął w dniach wrześniowych—bohater i męczennik; Tobie, który się bijesz po polach, morzach i powietrzach kilku części świata; Tobie, który w podziemiach, tu, w kraju, czaisz się do skoku; Tobie, który jesteś każdym z nas, gdy walczysz o honor, wielkość i czystość polskiego imienia; Tobie, który niedługo zwycięski przyjdziesz do nas z rozwiniętymi sztandarami. . . . Tobie, żołnierzu poświęcamy te wiersze, czasem łzawe, zwykle twarde, zawsze polskie i wierne zdarzeniom jak echa. Wszystkie wyrosły z dziejów Lwowa w latach 1939-1943. Lwowa o najbardziej chyba swoistej historii; od oparcia się Niemcom w 1939, po nawałę bolszewicką i ukraińskie niepokoje. Wszystkie one mówią o sprawach przeżytych przez nas w sposób jedyny ; żadnej bowiem części Polski nie przypadła taka rozmaitość walki, doli i martyrologii, jak nam. Więc sercem je przyjm, żołnierzu. Powstały z Twego ducha— niech wrócą do Ciebie darem wspólnoty w walce, darem miłości i wiary.
|