Stanisław ADAMSKI — 1875–1967

Działacz społeczny i polityczny, ksiądz, a od 1930 aż do śmierci biskup diecezji katowickiej. W czasie okupacji niemieckiej został internowany, a następnie 28 II 1941 wygnany z diecezji, do której powrócił w 1945 roku, by zająć się odbudową życia religijnego.

W 1952 r. na tle sporu o katechizację w szkole, władze stalinowskie wygnały go ponownie wraz z innymi biskupami z diecezji. Na miejsce usuniętych księży wybrano (pod przymusem) duchownych posłusznych władzom komunistycznym. Na owym wygnaniu z własnej diecezji zajął się Adamski organizowaniem administracji kościelnej na Ziemiach Zachodnich i Północnych. Po 1956 r. ze względu na stan zdrowia i wiek (81 lat) ograniczył działalność kościelną i społeczną.

W Katowicach upamiętniono go nadając jego imię ulicy (początek lat 90. XX w.). Wcześniej ulica nosiła imię Marszałka Koniewa.

O zaangażowaniu Adamskiego w sprawy narodowościowe na Śląsku w czasie okupacji niemieckiej świadczy niniejsza broszura. Broni w niej Ślązaków, których powojenne władze polskie chciały uznać za zdrajców na podstawie podpisanej przez nich Volkslisty.

Zauważmy, że abp Adamski celowo pisze "niemcy" małą literą.